آدم نمای پارانوئیدی

دو ققنوس، با بال‌های افراشته و در هم تنیده. تنیده شدن این بال‌ها مرزی ساخته از جنس علم و معرفت. بال‌ها گره‌خورده مظهری هستند از علم و دانش، جنگ و صلح.

حال این بال‌ها نمادی از کشورم و شهرم شده‌اند، نماد دانشگاه، سمبل علم و معرفت ایران‌زمین.

با یک بررسی گذرا می توان ادعا کرد که از میان معروف ترین و معتبرترین دانشگاه های دنیا، دانشگاه تهران تنها دانشگاهی است که از طریق یک بنای فرهنگی سمبلیک با مهندسی پیچیده، پیام های ویژه معنوی، علمی و فرهنگی را به مخاطبان خود القا می کند.

فرم اوانگارد در معماري این بنا به وضوح دیده می شود و بهترين نمونه ساختمانهاي معماري نوگراي ايراني را شاید بتوان این بنا نامید و البته برج شهياد(آزادي كنوني). سردر ورودي دانشگاه تهران، طرح كوروش فرزامي، بناي شاخص اين سبك است كه به سادگي و زيبايي دو اصل زيربناي اين سبك يعني زمان و مكان را نمايش مي‌دهد. در اين بنا، يكي از شاخص‌ترين مصالح مدرن يعني بتن به صورت نمايان اجرا شده است. در عين حال در شكل نما، يكي از شاخص‌ترين نمادهاي معماري سنتي اين سرزمين يعني قوس جناغي، به صورت تكرار چهار قوس جناغي كه از زواياي مختلف، متفاوت ديده مي‌شوند به نمايش گذاشته شده است. سردر دانشگاه تهران، نماد اين دانشگاه و همچنين نماد علم و تحصيلات عالي در كشور ما تلقي مي‌شود. مفاهيم ملحوظ شده در اين بناي ساده و بي‌پيرايه، به صورت روشن و واضح در شكل آن بيان شده است. شايد ذكر اين دو گفته فردريك هگل در اينجا بي‌مناسب نباشد كه گفته: وظيفه هنر نمايش ايده به لباس محسوس است و هنر بايد ايده را به ادراك بلاواسطه عرضه كند.

این بنا طبق شواهد در سال های ۴۶- ۴۵ به دستور ریاست وقت دانشگاه طرحی در میان دانشجویان و طراحان مختلف به مسابقه گذاشته شد. از میان طرح های رسیده طرح دانشجویی به نام «کوروش فرزامی» (از دانشکده هنرهای زیبا) به عنوان طرح برتر برگزیده شد. کار اجرای طرح، ابتدا به یک شرکت پیمانکار سوئیسی واگذار شد که به دلیل نواقص مربوط به مراحل قالب بندی از ادامه کار توسط این شرکت ممانعت شد و یک شرکت پیمانکاری ایران به نام «شرکت آرمه» اجرای طرح را به عهده گرفته و به اتمام رساند. بر پایه آخرین صورت حساب و وضعیت شرکت آرمه هزینه اجرای طرح مبلغ ۲۴هزار و ۵۰۰ تومان بوده است. اگرچه تاریخ ساخت سردر را در سال های ۴۶ - ۴۵ می دانند، اما تا سال ۱۳۴۸ هیچ سندی در خصوص آن در آرشیو دانشگاه مشاهده نشده است. در نشریه شماره ۲ «هنر معماری» (تیر، مرداد، شهریور ۱۳۴۸) عکس هایی از سردر دانشگاه تهران به چاپ رسیده است و در ذیل آن نام طراح و محاسب سردر آورده شده است (این منبع نیز طراح را کوروش فرزامی و محاسب آن را سیمون سرکیسیان ذکر کرده است). علاوه بر این در کتابچه راهنمای دانشگاه تهران (۱۳۵۱) نیز عکس سردر چاپ شده است.

سر در دانشگاه تهران به شماره۲۴۴۵به عنوان اثر فرهنگی تاریخی در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

ساخت مرکز صدا و سیمای شهرهای سنندج و مهاباد، ‌شهرک مسکونی دانشگاه تهران، ‌مجموعه صنعتی صدا و سیما، ‌بیمارستان تهران کلینیک، کارخانه زامیاد، غرفه ایران در نمایشگاه بین المللی اوزاکای ژاپن، ‌غرفه فرانسه در نمایشگاه بین المللی تهران از جمله آثار مهندس و هنرمند کوروش فرزامی است.

این سردر بر روی اسکناس های پنجاه تومانی نمادی از مرکز علم و دانش کشور و برای بسیاری از گردشگران تداعی کننده تهران است.

و حال، مدت‌ها از خلق بال‌ها گذشته است. خالق این ققنوس خیالی، پرواز را بر ماندن ترجیح داده و بر بال ققنوس خویش نشسته و دیار باقی را بدرود گفته. او امروز از پیش ما رفت هرچند مرز آتشین بال‌های ساخته‌ی او تا سال‌ها زنده خواهد ماند.

 قاب خانه مثل همیشه به نظر می رسد، مکانی عجیب و جذاب برای زندگی. سقف این خانه به نظر عجیب می رسد، زاویه ایی که برای سقف در نظر گرفته شد بسیار زیاد است. هر چند مطمئنآ اگر فرصتی برای گذراندن تعطیلات در این خانه مدرن داشته باشید، شکایت نمی کنید! معماری این پروژه خاص Wiliam O’Brien Jr می باشد.معماری داخلی آن ساده و بی آلایش است. استفاده از  زاویه‌هایی که در دیوار به وجود آمده برای قفسه‌های کتابخانه به جا و مدرن می باشد که توانسته نمایی خاصی به فضای داخلی بدهد. شاید نسبت فضای عمودی ساختمان بیشتر به چشم می‌آید ولی با این حال خانه شامل سه بخش برای زندگی می‌باشد. فریم غربی(سمت چپ) شامل، کتابخانه، سروشراب، استراحتگاه با منظر ویوی باز. قاب وسط شامل اتاق خواب و حمام و در آخر فریم شرقی(سمت راست) شامل آشپزخانه و اتاق‌ غذاخوری با ویوی بزرگ می‌باشد.چه شگفت انگیز است در موقع بیداری، پنجره‌ایی بزرگ در جلوی خود در می‌یابیم که پر است از درخت و مه. به راستی که خانه لایق اسم فرار خلاق می‌باشد. خواندن ادامه‌ی این نوشته »

خانه‌ایی که طبق الگوی فیلم ساخته شده است.این خانه محلی است که بسیاری از افسانه‌های هالیوودی در آن زندگی خواهند کرد. طرحی که برای این مجموعه زده شده است پتانسیل فضای مسکونی را داراست. در کل فضا گویی از یک ماده واحد شکل گرفته است و گویی اتاق‌ها پیچیده و در آغوش درون نوار مستمر از فیلم است. پوشش مواج و نوسان‌دار از همپوشانی نواری شکل و روانه شدن به فضا‌هایی متفاوت از هم جدای، پنجره شکل، پنجره طاق و شکاف‌ها برای عبور نور طبیعی. یکی دیگر از اهداف استراتیژیک ایجاد چشم‌انداز به پایین تپه می باشد. خواندن ادامه‌ی این نوشته »

اتود اولیه ذهنی در ساخت و ارائه کاری متفاوت و زیبا یکی از مهمترین قدم‌هایی است که هر معمار باید به آن پایبند باشد. این ایده‌ی زیبا از به شوخی گرفتن یکی از اصول پنجگانه Charles-Édouard Jeanneret-Gris، (بام مسطح و باغ روی بام)می‌باشد.Emilio Llobat Guarino از Maqla Arquitectos، باغی طراحی کرده است متفاوت از باغ‌های دیگر است. باغی نه به مانند باغ‌های معمول افقی بر روی زمین و یا بام. Emilio Llobat Guarino پایه‌گذار باغی متفاوت و عمودی شده است!طراحی این باغ منحصر به فرد عمودی است، یعنی به طوری است که برای نمای ساختمان به کار می رود! این باغ به طوری طراحی شده است که در پانل‌های یک‌دریک متر قرار می گیرد و تقریبا اکثر پوشش‌های گیاهی را جوابگو می باشد البته مزایای محیط زیستی این بنا‌ها و این گونه ایده‌ها را باید در نظر داشت.

دو روز دیگر تا شروع اکسپو یکی از بزرگترین رویدادهای مهم فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی باقی است، رویدادی که ميزبان ۲۴۲ كشور جهان است.اکسپو هر ۵ سال يک بار به مدت ۶ ماه در کشورهاي مستعد و توسعه یافته برگزار مي‌شود، براي نخستين بار‌ در كشوري در حال توسعه برگزار مي‌شود تا به اهميت معماري اين كشورها نيز توجه شود. در اين رويداد جهاني و استراتژيک هر کشوري تلاش مي کند، شکوه تاريخي و تمدني گذشته، فرهنگ و دستاوردهاي علمي، فني و نوآوري کشور و ملت خود را به بهترين شکل به معرض نمايش بگذارد. پيش‌بيني مي‌شود اين اكسپوبيش از ۱۰۰ ميليون نفر را به خود جلب کند و  روزانه حدود ۴۰۰ هزار نفر بازديد‌كننده داشته باشد.”اکسپو” که از واژه فرانسوي اکسپوزيسيون گرفته شده است، به نوعي از نمايشگاه آثار هنري گفته مي‌شود که در آن آثار به نمايش درآمده، فروخته مي‌شود.اكسپوي ۲۰۱۰ شانگهاي امسال با شعار «شهر برتر، زندگي بهتر» آماده مي‌شود. ايران نيز با در اختيار داشتن يك غرفه دوهزار متري(هر چند قرار بر این بوده است چهارهزار متر باشد ولی طبق معمول به علت دیر اقدام کردن مسئولین مکان و فضا از دست داده شد) در اين اكسپو با شعار “شهر ايراني، شهر عدالت و مهرورزي” شركت كرده‌است.اکسپوي شانگهاي داراي آرمي با نام” هايبو” است که در قسمت سبز آن کلمه چيني “جهان” نوشته شده است. اين کلمه طوري طراحي شده که شکل سه انسان را تداعي کند. اين سه، نمادي از يک خانواده سعادتمند و هماهنگ و خوشحال است و با شعار “تفاهم، تبادل، همزيستي و همکاري” نمايشگاه اکسپو انطباق دارد.ايران بيش از اين نيز در نمايشگاه‌هاي اکسپو آلمان، فرانسه، ژاپن و کره نيز حضور گسترده داشته است. وزارت بازرگاني و شرکت سهامي نمايشگاههاي بين المللي متوليان اصلي شرکت ايران در اين نمايشگاه هستند هر چند سازمان ميراث فرهنگي، وزارت مسکن، وزارت نيرو!، سازمان انرژي اتمي!!، وزارت راه و ترابري!!! و تمامي سازمان‌هاي مرتبط با شهرسازي و مبلمان‌سازي و اتاق‌هاي بازرگاني در اين امر مشارکت خواهند داشت. هر چند این مشاکت باعث از دست رفتن مکان غرفه که در ۵۰متری غرفه چین بود شد و همچنین نصف شدن فضای غرفه!!!جمهوري اسلامي ايران در اين نمايشگاه با طراحي سالن مستقل با معماري اسلامي ايراني و با موضوع فرعي تنوع فرهنگ شهري آخرين دستاوردهاي علمي، فني و فرهنگي خود را در سالني که طراحی فضای غرفه ی آن به اقوام،اديان، تاريخ شهري، هنر، معماري و تمدن ايراني اسلامي توجه شود، بنابراين بيش از همه سبک معماري اين غرفه برگرفته از سبک اصفهان و ايده پردازي از پل خواجو است. مسجد شيخ لطف الله، عالي قاپو، مصلاي تهران!، باغ شازده کرمان و باغ فين کاشان همه از جمله نشانه هايي است که در سبک اصفهان به کار رفته است. فضای داخلی شامل یک رول از تصاویر مکان های تاریخی که در بالا ذکر شد به همراه مکان های مذهبی بر روی دیوار نصب شده است که متاسفانه حتی تمهیدی برای جلوگیری از زیبا سازی این غرفه در نظر گرفته نشده است. تمام این رول به نظر می رسد در ایران پلات گرفته و به صورت رول به شانگهای انتقال پیدا کرده است! در فضاي داخلي غرفه ايران بخشي به بازارچه فرهنگي و صنايع دستي اختصاص يافته است و بخشی هم برای گره زدن فرشی در نظر گرفته شده است که از بازدید کنندگاه این غرفه در امر گره زدن کمک خواهند گرفت، در مقابل، بزرگترين نمونه بازآفريني شده از تابلوي “موناليزا” شاهکار لئوناردو داوينچي که ۳۰۰ مترمربع مساحت دارد، بر ديوار خارجي سالن “شن جن” نمايشگاه جهاني شانگهاي نصب شده است. اين تابلوي نقاشي از صدها قطعه ۳۰ در ۲۰ سانتيمتري تشکيل شده که توسط ۹۹۹ نقاش کشيده شده و امضاي هر يک بر گوشه هر قطعه نقش بسته است. بيش از ۲۳۰ کشور و سازمان و نهاد منطقه اي آمادگي خود را براي حضور در اکسپوي شانگهاي اعلام کرده اند و طبق برآوردها ۵۰ نفر از سران اصلي کشورها از اين نمايشگاه بازديد خواهند داشت.تا ۲۲ مارس ۲۲ ميليون بليت جهت بازديد از نمايشگاه جهاني اکسپو ۲۰۱۰ به فروش رفته است، بر اساس گزارش ها بيش از ۲ هزار شعبه فروش بليت در داخل چين تاسيس شده و اين شعب با روش هاي مختلف فروش مانند اينترنت و رزرو تلفني به ارايه خدمات مي پردازند، تا به اين طريق احتمال ايجاد صف هاي طولاني کاهش يابد. ۳۸ روبات در طول برگزاري اين نمايشگاه جهاني در زمينه هاي مختلف به بازديدکنندگان خدمت رساني خواهند کرد.برگزار کنندگان نمایشگاه جهانی شانگهای روز سه شنبه هفته گذشته (۲۰ آوریل) نخستین بار فعالیت این نمایشگاه را به صورت آزمایشی آغاز کردند. مسئولان و دست اندرکاران متعهد شدند که این دورۀ نمایشگاه جهانی را موفق، عالی و فراموش نشدنی در معرض دید بازدید کنندگان سراسر جهان قرار خواهند داد که در این رابطه دهها هزارنفر از مردم چین در برنامه ای آزمایشی از نمایشگاه جهانی شانگهای پیش از گشایش رسمی آن در اول ماه می، دیدن کردند.اكسپوي معماري يكي از بزرگ‌ترين رويدادهاي جهاني است. در واقع اين دومين رويداد جهاني است كه كشور چين پس از برگزاري موفقيت آميز و خيره كننده المپيك ۲۰۰۸ پكن، برگزار مي‌كند و با برگزاري بازي‌هاي آسيايي در سال ۲۰۱۱ كه قرار است در شهر گوانجو برگزار شود،در واقع توان مديريتي خود در برگزاري رويدادهايي در اين سطح، آن هم در ۳ سال پياپي را به رخ جهانيان مي‌كشاند. براساس اعلام پايگاه رسمي اكسپو تمامي كشورها و شهرهاي مستقل شركت‌كننده در اين اكسپو تاكنون طرح‌هاي خود را به برگزار‌كنندگان ارائه كرده‌اند. محل نمايشگاه در كنار رودخانه پودونگ ‌ قرار دارد كه هر كشور به نسبت توان مالي و اهداف حضور در اكسپو  مساحت‌هايي بين ۵۰۰ متر تا ۱۶ هزار متر مربع (كشور چين) را به‌خود اختصاص داده است.تمامي كشورهاي جهان چه آنان كه داراي پيشينه معماري هستند و چه آنان كه سهم كمتري از هنر معماري دارند، با تمام توان در اين اكسپو حضور دارند.  بسياري از كشورها با استفاده از طرح‌هاي خلاقانه معماران بزرگ جهان همچون نورمن فاستر سعي كرده‌اند طرح‌هاي پيشنهاديشان آينه تمام نمايي از فرهنگ، هنر و اقليم شان باشد.به‌عنوان مثال كشور چين با بهره‌گيري از تاريخ و تمدن كهن، فرهنگ متنوع و غني، هنر جذاب، تنوع قوميت، طبيعت گوناگون و زيباي اين سرزمين، توسعه سريع اقتصادي، جايگاه نوين بين‌المللي و آخرين دستاوردهاي علمي و فني سال‌هاي اخير خود براي ارائه چهره جديدي از اين كشور طرحي شگفت انگيز به اجرا گذاشته است.از طرفي كشور فرانسه با در اختيار گرفتن غرفه‌اي به مساحت ۶ هزار متر مربع و هزينه كردن ۵۰ ميليون يورو، تمام توان دولت و شركت‌هاي بزرگ فرانسوي را براي تدارك عرضه هرچه بهتر دستاوردهاي علمي، فرهنگي و فناوري‌هاي نوين خود به كار بسته است.ابداعات، خلاقيت‌ها و نوآوري‌هاي عرصه‌هاي مختلف كليت جامعه فرانسوي و اهداف اقتصادي شركت‌هاي بزرگ فرانسوي كه جزء حاميان مالي ساخت كوشك اين كشور هستند در اين نمايشگاه بروز و ظهور يافته است. كشور فنلاند نيز با جمعيتي حدود يك سوم جمعيت شهر شانگهاي بيش از ۲۰ ميليون دلار براي ساخت و تزيين كوشك خود هزينه كرده است.در طرح اين كشور از يخ فشرده و سنگ كه يادآور دوران عصر يخ اروپاست استفاده شده‌است. كشور سوئد نيز داراي جايگاهي به مساحت ۳ هزار متر مربع است كه يكي از برنامه‌هاي جذاب اين غرفه اجراي موسيقي كر است كه توسط ۲۲ ربات اجرا خواهد شد تا نشاني از پيشرفت علمي و جايگاه موسيقي در اين كشور باشد و البته ايران با بهره‌گيري از معماري پل خواجو، ساختماني مكعبي شكل را به عنوان الگوي قرن‌ها معماري ايران اسلامي معرفي كرده است. اين در حالي است كه نورمن فاستر غرفه امارات را با توجه به اقليم طبيعي اين كشور طراحي كرده است.پ.ن: تمام این نوشته بهانه ایی بود برای پخش و بالندگی صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در شرکت جستن در نمایشگاهی که شاید بزرگترین رویدادها فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جهان امروز باشد. به هر حال از افتخارات است، شرکت کردن، سخنرانی کردن، من من کردن،… مهمتر از کیفت کاریست، چون همه چیزمان به همه چیزمان می آید…گروه آوازي تهران در اكسپو شانگهاي برنامه اجرا مي‌كند خواندن ادامه‌ی این نوشته »

هفته معمار!
هفته نجوم!
زیباست هر دو در یک هفته دوست داشتنی. هر چند به روزهای پایانی هفته نزدیکتر می شویم و در این روزهای پایانی شروع به سخنرانی از باب این سخن شدیم و فقط به خاطر مشغله ایی که وقتگیر است و زمان بر. به هر حال روز معمار را به معمارانی که دوستشان داریم(موسوی و امثالهم) و نداریم تبریکی جانانه عرض می کنیم و به همچنین منجمان دوست داشتنی تر.
برنامه هایی متنوع در این چند روز برگزار شد و می شود که متاسفانه اکثرا موفق به بازدید نشدم، از روز معمار در خانه هنرمندان تا گردهمایی ها و شوهایی که دوستانم در جای جای کشور و تهران مشغول به برگزاری هفته نجوم هستند. به هر حال هفته پیش به “معمار ۲۴- | روزنامه اینترنتی معماران” تحت نظارت پژوهشکده ی نظر، مرکز تحقیقات هنر، معماری، شهرسازی سری زدم که با پخش فیلم 上海环球金融中心 همراه بود!
در انتهای پخش فیلم تحلیلی تقریبا دوساعته که چند دقیقه اول فقط به جریان فیلم تعلق داشت پیگیری شد و در ادامه به جریان های معمارانه معاصر پرداخته شد که چند دقیقه اول فقط در سایت مذکور منعکس شده.
در ادامه کمی به گسترده تر به تحلیل فیلم مذکور می پردازم.

♣مركز مالی جهانی شانگهای
مركز مالی جهانی شانگهای (The Shanghai World Financial Center) كه به اختصار Shanghai WFC یا SWFC نامیده می‌شود، یكی از پروژه‌های بلندپروازانه چینی‌ها در راستای دست‌یابی به توسعه اقتصادی است كه در آینده‌ای نه چندان دور یكی از بلندترین آسمان‌خراش‌های جهان خواهد بود. این مركز در منطقه تجاری و اقتصادی Lujiazui، در مركز ناحیه جدید Pudong شانگهای كه زمانی مزرعه و مرداب بوده، واقع است. گفتنی است توسعه ناحیه جدید Pudong شانگهای بخشی از برنامه درازمدت دولت چین برای توسعه و عمران شهری سریع و در مقیاس بزرگ محسوب می‌شود.
عملیات ساختمانی مركز مالی جهانی شانگهای در آگوست سال ۱۹۹۷ شروع شد، اما از اكتبر سال ۱۹۹۸، اجرای پروژه بخاطر بحران اقتصادی آسیا و ركود ناشی از آن، به حال تعلیق درآمد، تا اینكه پروژه در سال ۲۰۰۳ دوباره به جریان افتاد و پس از اعمال تغییرات و اصلاحاتی در طرح اولیه، جهت تطابق طرح با آخرین نیازمندی‌های تكنولوژیكی و كاركردی شركت‌های مالی فعال در بازارهای آسیا، عملیات ساختمانی مركز از نوامبر سال ۲۰۰۵ مجدداً آغاز گردید. ساختمان بلند، باریك و گوه ‌شكل این مركز كه در ۱۰۱ طبقه توسط شركت (KPF) Kohn Pederson Fox Association(توسط معمار کون پدرسون فاکس)، مستقر در نیویورك، طراحی شده است و ارتفاع نهایی آن ۴۹۲ متر می باشد، با سرعتی بسیار بالا (هر طبقه در ۵/۴ روز) و هزینه‌ای بالغ بر ۱/۱ بیلیون دلار ساخته شد وعملیات اجرایی آن در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید.

فرم اصلی طرح ساختمان مركز مالی جهانی شانگهای، یك مكعب می‌باشد كه بوسیله قوس‌هایی كه بر عمودیت و برافراشتگی ساختمان تأكید می‌كنند، قطع ‌شده است. شاخص‌ترین عنصر طرح كه موجب تقویت هندسه اصلی ساختمان می‌شود و تحسین بسیاری از معماران را برانگیخته است، فضای خالی یا روزنی می‌باشد كه در میان سطوح فوقانی ساختمان ایجاد شده است و به مثابه دروازه‌ای در آسمان عمل می‌كند. در ضمن از نظر سازه‌ای، روزن ایجاد شده موجب كاهش فشار باد بر سازه می‌شود. این فضای خالی كه گردشگران قادر خواهند بود در آن قدم بزنند، با افزایش ارتفاع ساختمان عریض‌تر می‌شود و در انتهای برج با یك پل كه دو طرف ساختمان را به هم وصل می‌كند، بسته می‌شود. در طرح اولیه برج، فضای خالی بالای آن با اقتباس از دروازه مدور موجود در باغ‌های چین باستان (موسوم به دروازه ماه)، دایره‌ای به قطر ۵۰ متر پیش‌بینی شده بود، اما در اواسط سال ۲۰۰۵، KPF آلترناتیو دیگری ارائه كرد كه بر اساس آن یك فضای خالی مربع‌شكل جایگزین روزن دایره‌ای شكل قبلی شد. همچنین در طرح جدید، عرصه‌ای به مساحت ۷۰۰ مترمربع در طبقه ۱۰۱، جهت مشاهده شهر از بالا، پیش‌بینی شده است كه مرتفع‌ترین عرصه رصد و مشاهده در جهان خواهد بود. Akio Yoshimura، مدیر مركز مالی جهانی شانگهای، از مزایای طرح جدید به موجزتر بودن آن و نیز تسهیل عملیات ساختمانی و كاهش هزینه‌ها و زمان ساخت‌وساز اشاره می‌كند. او می‌گوید: «من شخصاً طرح جدید را خیلی دوست دارم؛ فضای خالی مربع‌شكل بالای برج شبیه یك پنجره است كه از طریق آن می‌توان به آینده‌ای پرامید نگریست.»
ساختمان مركز مالی جهانی شانگهای بصورت یك مجتمع چندمنظوره طراحی شده و در طرح آن علاوه بر فضاهای اداری هوشمند كه از بالاترین سطح كیفیت و كاركرد برخوردار هستند، تسهیلات جنبی فراوان از قبیل فضاهای كنفرانس، یك هتل مجلل پنج ستاره، فضاهای تجاری و رستوران‌ پیش‌بینی شده است. طرح كلی، مقیاس و ساختار جدید برنامه‌ریزی مركز مالی جهانی شانگهای بگونه‌ای است كه این ساختمان را در آینده به نشانه شهری جدید شانگهای در قرن ۲۱ و از آن مهم‌تر به نماد موفقیت اقتصادی آسیا تبدیل خواهد كرد و این مركز منادی آغاز دوران جدید تجارت در آسیا خواهد بود.

جایزه معماری پریتزکِر (Pritzker Architecture Prize) به شرکای ژاپنی SANNA رسید.

 پریتزکر جایزه‌ای است که هرساله به پاس دستاوردهای یک عمر تلاش در حوزه معماری  از سوی بنیاد هایت به یک معمار زنده اعطا می‌گردد. این جایزه که در سال ۱۹۷۹ از سوی جی آ. پریتزکر  پایه گذاشته شده و توسط خانواده پریتزکر مدیریت می‌شود، برترین جایزه معماری در جهان بشمار می‌آید.
این جایزه از حیث اهمیت جایزه ی نوبل معماری لقب دارد و به برندهٌ این جایزه صدهزار دلار آمریکا داده می شود.
جایزه  امسال از جهاتی قابل تعمل بود که بد ندیدم با اندکی تاخیر آنها را ذکر کنم.
برندگان امسال کازیمو سجیما و ریو نیشیزاوا از شرکت –SANAA
استیون هال ، سانتیاگو کالاتراوا و آدریان اسمیت به عنوان برنده ی امسال پریتزکر پیش بینی می شدند با این حال این شرکا برنده خوشبخت امسال لقب گرفتند. این اولین باری ایت که جایزه پریتزکر به طور مشترک به یک زن و یک مرد اهدا می شود. سجیمای پنجاه و پنج ساله دومین زنی است که بعد از زاحا حدید این جایزه ی پر افتخار را کسب کرده و نیشیزاوا نیز جوان ترین فردی ایست که این جایزیه را کسب کرده است.
از نکات جالب دیگر جایزه امسال به گفته ی توماس جی . پریتزکر ، رییس بنیاد هیات ، امسال برای سومین بار در تاریخ پریتزکر ، این جایزه به طور مشترک به دو معمار تعلق گرفته است. پیش از این در سال ۱۹۸۶ برای نخستین بار اسکار نیومایر و گوردن بانشفت و برای دومین بار در سال ۲۰۰۱ ژاک هرزوگ و پیر دو مرون ، به طور مشترک برنده ی پریتزکر اعلام شدند. علاوه بر این بعد از گنزوتانگه، فومیهیکو ماکی و تادائو آندو، سجیما و نیشیزاوا از شرکت ساناا پریتزکر را از آن ژاپنی ها کرده است.
از جمله مهم ترین آثار این دو معمار ژاپنی می توان به طراحی موزه “او” در ناگانو و موزه هنر های معاصر کانازاوا در ژاپن ،پاویون شیشه ای موزه هنر تولدو در اوهایوی آمریکا ، ساختمان تئاتر و مرکز فرهنگی شهر آلمر هلند،ساختمان جدید موزه هنر های معاصر نیویورک و ساختمان مرکز آموزش موسسه ساعت سازی رولکس در زوریخ سوئیس اشاره کرد.
بخش عمده ی شهرت آن ها مربوط به بنای « موزه ی جدید هنر های معاصر » در شهر نیویورک است. سجیما می گوید : « من به دنبال یک معماری باز هستم ؛ همان چیزی که نسل جدید معماری به آن احتیاج دارد. » به عقیده ی سجیما ، آن ها همواره به دنبال خلق معماری بودند که مردم به استفاده از آن علاقه مند باشند. این دقیقا امتیازی است که هیأت داوران پریتزکر به واسطه ی آن ساناا را برگزیدند. « آن ها کیفیات ضروری معماری را می جویند و به دنبال کیفیات فضای پیوسته هستند : سبکی ، شفافیت و جسمانیت . » ساختمان کریستین دیور در توکیو ، پاویلیون شیشه ای در موزه ی هنرهای تولدو و ساختمان انستیتوی تکنولوژی فدرال سوییس از جمله آثار این دو معمار ژاپنی است که هیأت داوران پریتزکر به آن ها اشاره کرد.
اعضای هیأت ژوری امسال شامل: پیتر پالومبو ، آلخاندرو آراونا ، رلف فلباوم ، کارلوس خیمنز ، رنزو پیانو ، کارن اشتین ، مارتا تورن و یوهانی پالاسما ، بودند که برخی نیز از برندگان گذشته جایزه پر افتخار بودند.
بخشی از برندگان گذشته را هم می توانیم ببینیم:: 
سال ۱۹۷۹: فیلیپ جانسون (Philip Johnson) از ایالات متحده
 سال ۱۹۸۰: لوئیس باراگان (Luis Barragan) از مکزیک
 سال ۱۹۸۱: جیمز استرلینگ (James Stirling) از انگلستان
 سال ۱۹۸۲: کوین روشه (Kevin Roche) از ایالات متحده
 سال ۱۹۸۳: یو مینگ پی (Ieoh Ming Pei) از ایالات متحده
 سال ۱۹۸۴: ریچارد مه­یر (Richard Meier) از ایالات متحده 
سال ۱۹۸۵: هانس هولاین (Hans Hollein) از استرالیا
سال ۱۹۸۶: گاتفرید بوهم (Gottfried Boehm) از آلمان
 سال ۱۹۸۷: کنزو تانگه (Kenzo Tange) از ژاپن
 سال ۱۹۸۸: گوردن بون­شافت (Gordon Bunshaft) از ایالات متحده و اسکار نیمه­یر (Oscar Niemeyer) از برزیل
 سال ۱۹۸۹: فرانک گری (Frank O. Gehry) از ایالات متحده
۱۲. سال ۱۹۹۰: آلدو روسی (Aldo Rossi) از ایتالیا
سال ۱۹۹۱: رابرت ونتوری (Robert Venturi) از ایالات متحده 
سال ۱۹۹۲: آلوارو سیزا (Alvaro Siza) از پرتغال
 سال ۱۹۹۳: فومیهیکو ماکی (Fumihiko Maki) از ژاپن
سال ۱۹۹۴: کریستین دو پورتزامپارک (Christian de Portzamparc) از فرانسه
 سال ۱۹۹۵: تادائو آندو (Tadao Ando) از ژاپن
 سال ۱۹۹۶: رافائل مونئو (Rafael Moneo) از اسپانیا
 سال ۱۹۹۷: سور فهن (Sverre Fehn) از نروژ
 سال ۱۹۹۸: رنزو پیانو (Renzo Piano) از ایتالیا 
سال ۱۹۹۹: سر نورمن فاستر (Sir Norman Foster) از انگلستان
سال ۲۰۰۰: رم کولهاس (Rem Koolhaas) از هلند
 سال ۲۰۰۱: ژاک هرزوگ (Jacques Herzog) و پی­یر دمورن (Pierre de Meuron) از سوئیس
سال ۲۰۰۲: گلن مورکات (Glenn Murcutt) از استرالیا
سال ۲۰۰۳: یورن اتزن (Jørn Utzon) از دانمارک
 سال ۲۰۰۴: زاها حدید (Zaha Hadid) از انگلستان
 سال ۲۰۰۵: تام مین (Thomas Mayne) از آمریکا
از برزیل سال ۲۰۰۶: پائولو مندز دا روشا 
از بریتانی سال ۲۰۰۷ ریچارد راجرز
ازفرانسه سال ۲۰۰۸ ژان نوول
از سویس سال ۲۰۰۹ پیتر زامتور
محل برگزاری این مراسم به طور معمول از بین مکان های تاریخی و برجسته در آسیا ، اروپا ، آمریکای شمالی و جنوبی انتخاب می شود ؛ انتخاب محل برگزاری اغلب ارتباط مستقیمی با مکان برگزاری مراسم و برنده ی جایزه ندارد. تا کنون ایالات متحده ی آمریکا برای شانزده بار، کشورهای اروپایی برای نه بار و اورشلیم، استامبول ، ژاپن ، مکزیک نیز هر کدام برای یک بار شاهد برگزاری مراسم بوده اند، مراسم رسمی اهدای جایزه ی پریتزکر امسال هــفـــدهم ماه می در الیس آیلند نیویورک برگزار خواهد شد .
حال این معماران خوشبخت در کنار نام هایی جون فرانک گری ، رم کولهاس و رنزو پیانو قرار گرفت و در حال حاضر خوشحال ترین و خوشبخت ترین معماران جهان هستند.
خواندن ادامه‌ی این نوشته »

روزی از این سیصد و اندی روز را به نام معماران نامگذاری کردند.
۶اکتبر، روز جهانی معمار

آدولف لوس (Adolf Loss):
زمانی که ما با یک تپه و توده خاک به طول شش فوت و عرض سه فوت در جنگل روبرو می‎شویم که با استفاده از بیل به شکل یک هرم روی هم انباشته شده است، به فکر فرو می‎رویم و چیزی در درون ما می‎گوید:
   اینجا کسی دفن شده است. آن توده خاک، معماری است.

خواندن ادامه‌ی این نوشته »

مرکز بین المللی پژوهش هنر و معماری و دفتر منطقه ای BLP «سازمان اسکان بشر» سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی اسکان بشر و به موازات برگزاری همایش جهانی «معماری، زیستگاه، و هویت شهری در منطقه خلیج فارس» در دانشگاه وستمینستر لندن، مسابقه و نمایشگاه بین المللی را برای جوانان در شاخه‌های نقاشی و عکاسی (گرایش‌های: هویت و شهر، معماری و اسکان، اقلیم و انسان) برگزار می نماید.

محورهای کلیدی سوژه مسابقه دربردارنده عناوین زیر می‌باشد:
«آب، خاک، زیستگاه»، «هنر در زیستگاه ( خط، نقاشی، آزین‌ها وابسته به ساختمان)»، «زیستگاه‌های فراموش شده»، «زیستگاه‌های مردمی»، «دریانوردی، معیشت، و زیستگاه»، «بوم شناسی زیستگاه ها (از زاویه مصالح، فرم، کارکرد و بافت)»، «آب و زیستگاه»، «هویت در سکونتگاه‌ها»، «خانه و حقوق انسانی»، «خانه و اکوسیستم»، «حاشیه نشینی در زیستگاه»، «شهر، خانه، زندگی، انسان».

خواندن ادامه‌ی این نوشته »

این هفته هم به اسم صنف ما گذاشتن. هر چند شاید تنها معاران باشند که توی تقویم ۳۶۰روزه اسمی از اونها نابرده شده ولی بلاخره روزی هم هست به اسم ما برای یادآوری./
تبریک به دوستان معمار.
● سیری در معماری امروز در دانشگاه آزاد قزوین
● دومین همایش کشوری روز معمار
● بررسي اعتلاي معماري در جهان معاصر
ضیافت یازدهم وبلاگ های معماری هم شروع شد.