۱/۱/۸۹

دقیقا ۳۳ روز گذشت و حال تولد موجودی دیگر که دوستش دارم حتی اگر “کال” باشد.

ساده بود. ساده تر از آنکه فکرش را بکنید!
کنار هم جمع شدیم، روزه هایمان را با خنده افطار کردیم. ساده بود! ساده!
در کنار این روزهای سخت، گاهی اوقات خوش می گذرد، در کنار دوستان.
امروز هم از همان روزها بود.
در کنار دوستانی مثل:
سعیده، مهران، امیر، مسعود، شاهد، کتایون، مهسا، بهروز

ثَانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَنُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَذَابَ الْحَرِيقِ ﴿۹﴾
[آن هم] از سر نخوت تا [مردم را] از راه خدا گمراه كند در اين دنيا براى او رسوايى است و در روز رستاخيز او را عذاب آتش سوزان مى‏چشانيم (۹)
*سوره ۲۲: الحج
*خدا آخر و عاقبت این کشور و مردمانش را بخیر بگردان.

واقعایی HILLSBOROLIGH, دنیا را لرزاند. گرچه بیست سال از آن گذشته ولی هنوز, عزیزان این واقعه وحشتناک در ذهن ها نقش بسته اند و هر سال بر آنها احترام می گذارند.
آنها هیچ وقت تنها نخواهند رفت.
(۱۵ آوریل ۱۹۸۹ بیش از ۲۵۰۰۰ هوادار لیورپول برای تماشای دیدار نیمه نهایی جام حذفی بین لیورپول و ناتینگهام فارست به ورزشگاه هیلزبورو رفته بودند تا از تیم خود حمایت کنند. ۹۶ نفر از آنها هیچگاه به خانه برنگشتند. یادشان گرامی باد. هر چند سالی نه چندان دور, این واقعه نیز در ایران تکرار شد! اما!!!)

پ.م: نقشه ترافیکی شهر تهران (هر ۵ دقیقه به روز می شود)
خواندن ادامه‌ی این نوشته »

 اینم از “انه” های چند روز اول سال…

*بازی یانه: دیوانه وار مشغول بازی Crayon Physics Deluxe هستم. یک نوستالژی به معنای واقعی, دوست داشتنی و پر از کودکی و فکرهای کودکانه. بازی با رسم چند خط و کشیدن نقاشی های کودکانه شروع و به سرعت به اعتیادی تبدیل می شود.
شاید زیاد مشابه نورهود عزیز نباشه ولی دست کمی از بازی دوست داشتنی دوران اوایل راهنمایی نداره. قرار این بازی ساده که توسط  کمپانی Kloonigames ساخته و از بازی های سندباکس محسوب می شود شامل یک گوی و یک ستاره است. تمام قول و قرار از این بازی رساندن این دو به یکدیگر است آن هم فقط در یک صفحه و با کمک قواعد فیزیکی و نیوتنی, همین! به این سادگی. ولی گاهی اوقات برای رسیدن این دو باید از یک قلعه, یک پرتگاه, یک غول و یا غلبه بر نیروی جاذبه بگذری, البته با کمک چند تا خطی,…
بد نیست دانلود کنید.

*کتابانه: خیلی خیلی دیره ولی بلاخره خواندم. یک جورهایی با این “کافه پیانو” همزاد پنداری کردم. هر چند فوق العاده نبود ولی, مجاب شدم با هر جان کندنی باز هم کمی کتاب دستم بگیرم… خیلی وقت بود کتاب نخوانده بودم… به “فرهاد جعفری” باید تبریک گفت, بلاخره سرانه کتابخوانی کشور را کمی بالا برد.
کتاب بعدی که نیمه تمام گرد خورده, کتاب دیگری از نویسنده مشهور “زندگی کوتاه است, نامه ای به قدیس آگوستین”, است. یوستین گوردر نروژی در کتاب “دنیای سوفی” روندتاریخی فلسفه را به صورت داستان می گوید, البته بسیار جذاب.

*موسقی یانه: فکر کنم فعلا باید با همان Craig Armstrongو One Republic سر کنم تا سیزده را به در کنیم. هر چند Craig Armstrong فوق العاده دنیایی رویایی برای من ساخته است.
*سفرانه: فعلا منتظر تا رسد به روزش/
*معمارانه: یکمی شوخی بود.

دیروز دوتا تولد بود، امروز یکیش گرفته شد.*
پ.ن: امروز خیلی خوش گذشت… راستی تولدتون هم مبارک.

*تولد: سیب کال و مسعود
معمارانه: فردا سی و یک اُمین نشست نقد فضای شهری است، با همکاری جامعه مهندسان معمار در خانه هنرمندان، سالن ناصری برگزار می شه. ساعت شروع ۱۷ تا ۲۰. با اینکه امتحان دارم ولی واقعا حیفه این برنامه رو شرکت نکنم. مخصوصا که موضوعش تقریبا با تحقیق این ترم من یکه.(پوستر برنامه - لینک برنامه، آرونا)

وقتی اتوبوسی، رو بعد از سه سال می بینی خوب ذوق زده هم می شه مخصوصا که راننده هم داشته باشه.

همه روشنفکر شدن الا ما.این تقویم‌ها هم تازگی‌ها فقط تاریخ شمسی دارند و میلادی. تاریخ قمری با کلیه بند و بساطش احتراماً به زباله‌دانی تاریخ پیوسته. نتیجه اینکه مجبور شدیم بریم جلو دکه روزنامه‌فروشی از روی روزنامه‌ها بفهمیم تو چه سال قمری هستیم.
وضع مسخره‌ای نیست؟

حیف بود مردن
بی عاشقی
تا نفسی داری و نفسی
بکوش
…
“عباس کیارستمی”